Seviyorum sevmenin acı
verdiğini Her sevenin sevilmediği bile bile ... Ama yine
de bir umut taşıyorum .Belki seven sevilir diye.
Herzaman gül, hayata gülücük şaç, gülmeyi benimse, Çünkü
senin bir gülüşün için, Koca dünyada yaşayan biri
mutlaka biri vardır.
Güneşin doğduğu yerde parlayan bir ışık görürsen.Bilki
senin için yanan kalbimdir.
Bazen sana gayesiz, raslantısal bakardım... Sense
kaçırırdın gözlerini benden. Oysa , sana bakarken
gözlerinde kalbini görürdüm.
Gözlerin olmadan da kalbini göreceğimden habersizdin. Ve
hatta sana bakmadan seni hissettiğimi bilmezdin
Titrer durur ellerim yanında. Vücudum ürpermeyle dolar.
Üşüyorum ben yanında. Çünkü varlığın içime serinlik
veriyor
İçim o kadar senle doldu ki... İnsanlar seni
gözbebeklerimde görürler diye bakmaya korkar oldum
Öyle güzeldin ki! Ama bir gün anladım yüzündeki
güzelliğin ruhundan geldiğini. Öyle güzeldin ki! Anladım
seni güzel gören benim gözlerimdi.
Sevgimin güzelliğiydi seni güzelleştiren.
Eğilip gözlerime baktı: seni seyredebilirmiyim dedi
usulcacık. Sandım eylemlerin, insanların gözlerimde ve
yüzümde oynaşmasını Seyredecek.
"Evet" dedim belli belirsiz. Yumdu gözlerini. şaşırdım.
Sonra anladım ki kalbinde seyrediyordu beni.
Ufukta bir gemi görsem seni taşıyan, Mavi denize
dalardım geriye bakmadan .Uçsuz bucaksız mavilikte
arardım beni .Taa ki beni sende bulana kadar.
Ay yıldıza mutluluk fısıldarken.Gökyüzü sevincini
yeryüzü ile paylaşırken.Ben sana bir parça mutluluk
yolluyorum.içindeki umut çiçekleri hiç solmasın diye
Hani gözler varya sözleri anlatır, Hani sözler varya
gözleri aglatır, Hani anlar varya değeri geç
anlaşılır,Bir de aşk varya seni bana anlatır..
Başını göğsüme yasladığında tek bir düşmanım vardır: O
da geçip giden zaman...
Seni düşünür , seni özlerim , Sevgilerin özlemlerin
derinliğinde .Ne olur kır şeytanın bacağını birkez beni
hatırla , Bir sonbahar serinliğinde..
Kalbimi kırmak suya yazı yazmak kadar zordur. Kalbimi
düzeltmek ise gece doğan güneşe dokunmaya benzer. Sen o
suya yazı yazdın.Şimdi güneşin doğmasını bekle.
Şimdi daha iyi anlıyorum ki, Nefes almak değilmiş,
yaşamak. Ateşlerde yanmak gibi bir şey, Seni
severken,sensiz olmak...
Gökyüzü yıldızlarla doluydu, ben hep seni düşünürken.
Hüzün yıldızları koydum adlarını, seni hatırlatıyor diye.
Aynı onlar gibi sende benden çok uzaklardaydın.
göz kırpardın uzaklardan sessizce. Bense hep seni
bekledim, kırık kalbim, yaşlı gözlerimle.
Aynaya bakınca kendimi değil kocaman bir yürek .Ve o
yürekte ondan da büyük bir sen gördüm.
Yağmur vuruyorsa pencerene,Anla ki o zaman ben ağlıyorum.
Yağmur pencerene vururken ,Benim gözyaşlarım da kalbime
vuruyor; Tıpkı yağmur gibi..
Devamı Icın Tıklayınız |